سلام، غریب­تر از غریب!

سلام، مزار بی­چراغ

سلام، سینه شعله­ور

جگر سوخته

پیکر تیر باران شده!

سلام، امام غریب من!

جرعه ای نور

 

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى (علیه السلام):

 عَجِبْتُ لِمَنْ یُفَکِّرُ فى مَأکُولِهِ کَیْفَ لایُفَکِّرُ فى مَعْقُولِهِ، فَیَجْنِبُ بَطْنَهُ ما یُؤْذیهِ، وَیُوَدِّعُ صَدْرَهُ ما یُرْدیهِ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام)فرمودند:

 تعجّب مى کنم از کسى که در فکر خوراک و تغذیه جسم و بدن هست ولى درباره تغذیه معنوى روحى خود نمى اندیشد، پس از غذاهاى فاسد شده و خراب دورى مى کند. و عقل و قلب و روح خود را کارى ندارد ـ هر چه و هر مطلب و برنامه اى به هر شکل و نوعى باشد استفاده مى کند.